Miedź i aluminium są to metale, które charakteryzują się dość wysoką konduktywnością. Ten czynnik powoduje, iż są one dość powszechnie stosowane w elektrotechnice. Konduktywność miedzi wynosi 55*10^6 [1/Ohm], z kolei dla aluminium wartość ta wynosi 35*10^6 [1/Ohm]. Drugim czynnikiem, który decyduje o popularności tych metali to ich temperatura topnienia. Zdecydowanie lepiej w tym aspekcie wypada miedź, która topi się przy 1258 K. Dla porównania temperatura topnienia aluminium wynosi 933 K.

 

Obydwa metale są odporne na korozje i warunki atmosferyczne. Zaletą ich także jest plastyczność, łatwo poddać je obróbce mechanicznej oraz można je łączyć za pomocą lutowania czy też zgrzewania. Aluminium w przeciwieństwie do miedzi można także łączyć poprzez spawanie (miedź także można, ale jest to bardzo trudne). Miedź ze względu na lepszą konduktywność całkowicie wyparła aluminium, jeśli chodzi o wszelkie rodzaje instalacji elektrycznych. Stosuje się ją także do budowy uzwojeń transformatorów oraz dławików (uzwojenie jest wtedy w kształcie drutu nawojowego).

 

Aluminium ma jednak jedną istotną przewagę na miedzią, a jest nią waga. Miedź jest zdecydowanie cięższa od aluminium, dlatego też nie jest stosowana do budowy linii napowietrznej, gdzie waga jest jednym z kluczowych kryteriów. Aluminium stosuje się jeszcze do produkcji folii kondensatorowych. Istniej jednak metal, który ma od miedzi i aluminium większą konduktywność. Jest to srebro, które jednak nie jest powszechnie stosowane ze względu na swoją wysoką cenę, także na rynku zdecydowanie dominuje miedź wraz z aluminium.

 

Sponsor artykułu:

Nitrid: dystrybutor produktów z Azotku Boru

Nitrid: dystrybutor produktów z Azotku Boru